2015-08-10 08:04:00

Η τύχη μας στα χέρια μας

By antidiaploki
Ημερομηνία αρχικής ανάρτησης : 2015-08-10 08:04:00 Timestamp ID : 1439193840

ΑΝ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΔΙΑΛΕΓΑΝ ΤΟΥΣ ΚΥΒΕΡΝΗΤΕΣ ΤΟΥΣ μὲ τὴν ἴδια προσοχὴ ποὺ διαλέγουν τὴ φέτα τους δὲν θὰ φτάναμε ἐδῶ ποὺ φτάσαμε. Κι ἂν ἡ κακὴ ἐπιλογὴ φέτας μπορῇ νὰ ὁδηγήσῃ στὴ δηλητηρίαση, ἡ κακὴ ἐπιλογὴ κυβερνώντων μπορεῖ νὰ ὁδηγήσῃ στὸν ἀφανισμὸ ὁλόκληρου ἔθνους.

Δυστυχῶς ποτὲ δὲν μᾶς ἐνδιέφερε ποιός θὰ μᾶς κυβερνήσῃ καὶ γι’ αὐτὸ ἀναδεικνύαμε ὡς ἡγέτες ἀνθρώπους σπιθαμιαίου ἠθικοῦ ἀναστήματος, ἀμόρφωτους κι ἀνίκανους νὰ διαχειριστοῦν καὶ τὶς πιὸ ἁπλὲς ὑποθέσεις. Τὸ φαινόμενο τῶν μέτριων ὣς κακῶν κυβερνητῶν στὸν τόπο μας δὲν μ’ ἐκπλήσσει καθόλου. Ἂν πρὸ ἀμνημονεύτων χρόνων ὁ Ἕλληνας ἦταν φίλεργος καὶ φιλότιμος, τώρα κατάντησε νὰ εἶναι τεμπέλης, ἀκαλλιέργητος, ἀνεύθυνος καὶ φιλοτομαριστής. Ἑπομένως δὲν βλέπω τὸν λόγο γιατί πρέπει νάναι διαφορετικοὶ κι οἱ ἡγέτες του ὅταν προέρχονται μέσ’ ἀπ’ τὰ ἴδια του τὰ σπλάγχνα, ὅταν εἶν’ ὅμοιός τους κι εἶναι ὅμοιοί του.

Ἡ ἔκπληξή μου ὅμως ξεκινάει ὅταν ἀκούω χρόνια τώρα τοὺς πάντες νὰ παραπονιοῦνται, νὰ δυσανασχετοῦν καὶ νὰ ἐξοργίζονται γιὰ τὸ κακὸ ποὺ τοὺς προξενοῦν αὐτοὶ ποὺ οἱ ἴδιοι ἐξέλεξαν. Λὲς καὶ μᾶς ἐπιβάλλονται μὲ τὸ ζόρι ἀπὸ κάποιους ἄλλους ἢ ἀποφάσισαν νὰ κυβερνήσουν ἀπὸ μόνοι τους. Θὰ τὸ πῶ γιὰ πολλοστὴ φορά: Ὅλοι αὐτοὶ ἔχουν ἐξουσία ὑ π α ι τ ι ό τ η τ ί  μ α ς. ΕΜΕΙΣ ΦΤΑΙΜΕ ΓΙΑ ΤΗ ΔΥΝΑΜΗ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΚΑΙ ΚΑΤ’ ΕΠΕΚΤΑΣΗ ΓΙΑ ΟΣΑ ΜΑΣ ΕΧΟΥΝ ΣΥΜΒΗ ΩΣ ΤΩΡΑ. Μὴν τὰ ῥίχνουμε, λοιπόν, στὸ ζαβὸ τὸ ῥιζικό μας, στὸν Θεὸ ποὺ μᾶς μισεῖ καὶ τελευταῖα στοὺς ξένους!

Κι ἐπειδὴ γκώσαμε ἀπ’ τὴν γκρίνια, τὴ ζοχάδα καὶ τὰ παράπονα (ἰδιαίτερα τὰ τελευταία τρία χρόνια) κι ὅλοι βράζουμε ὁλημερὶς τῆς μέρας μέσα σ’ ἕνα τεράστιο καζάνι δυσαρέσκειας χ ω ρ ὶ ς  ἀ π ο τ έ λ ε σ μ α βέβαια, ἂς σταματήσουμε ἐπιτέλους νὰ αὐτοσυγχωριόμαστε λέγοντας ἀενάως ὅτι μᾶς φταῖνε οἱ πολιτικοὶ κι οἱ «ἀπὸ πάνω» κι ἂς σκεφτοῦμε ὅτι ἐμεῖς ἔχουμε τὴ δύναμη στὰ χέρια μας: Γιά νὰ δοῦμε τί θὰ συμβῇ ἂν μορφωθῇ αὐτὸς ὁ λαὸς οὐσιαστικά (κι ὡς ἐκ τούτου γίνει ὁ καθεὶς ἐ λ ε ύ θ ε ρ η συνείδηση), ἂν ἐκτιμήσῃ τὰ ἄξια (κι ὄχι τὴν ἀνοησία καὶ τὴ βλακεία) κι ἂν βρῇ τὸν ἑαυτό του καὶ τὴν ψυχή του. Θὰ σᾶς πῶ ἐγὼ τότε πῶς ξεκουμπίζονται αὐτόματα ὅλοι οἱ «ἀπὸ πάνω»!!!

Κωνσταντίνος Κ. Χατούπης