2015-08-19 21:53:00

Ανάπτυξη επιχειρηματικότητας σε καθεστώς Διαφάνειας και Εταιρικής Κοινωνικής Ευθύνης

By antidiaploki
Ημερομηνία αρχικής ανάρτησης : 2015-08-19 21:53:00 Timestamp ID : 1440021180

 

Ανάπτυξη επιχειρηματικότητας σε καθεστώς Διαφάνειας και Εταιρικής Κοινωνικής Ευθύνης

Ανατρέχοντας στη έκθεση “Doing Business Οκτώβριος 2014 του IFC (International Finance Corporation)” και της Παγκόσμιας Τράπεζας όπου οι οικονομίες κατατάσσονται με το κριτήριο της διευκόλυνσης της επιχειρηματικής δραστηριότητας η χώρα μας κατέλαβε την θέση 61 επί συνόλου 189 χωρών.

Ανάμεσα σε ένα πλήθος παραγόντων αξιολογήθηκε η ταχύτητα απόκτησης οικοδομικής άδειας, Ηλεκτροδότησης, Καταχώρησης Ακινήτου, Πρόσβαση σε πίστωση και τραπεζικό δανεισμό, διασυνοριακό εμπόριο, λύση και εκκαθάριση εταιρίας και άλλοι τομείς της οικονομίας μιας χώρας.

Η Ελλάδα μας κατέκτησε την 61η θέση και την πλαισίωναν χώρες όπως η Τυνησία (θέση 60) αλλά και η Ρωσική Ομοσπονδία (θέση 62), ενώ την ίδια στιγμή αξιοπρόσεκτες επιδόσεις είχαν η Ιρλανδία (θέση 13), Γερμανία (θέση 14), η Πορτογαλία (θέση 25) και η γειτονική μας Βουλγαρία στη (θέση 38).

(για περισσότερα : http://www.doingbusiness.org/rankings )

Οι παραπάνω κατάταξη δύναται κατά τη γνώμη μας να ερμηνεύσει σε ένα μεγάλο βαθμό τη διστακτικότητα για την ανάληψη νέων ουσιαστικών επιχειρηματικών πρωτοβουλιών στη χώρα μας αλλά εξηγεί και την αποδήμηση ήδη υπαρχόντων υγειών επιχειρηματικών ομίλων στην αλλοδαπή.

Σε πρόσφατο δημοσίευμα του το ειδησεογραφικό πρακτορείο CNBC σε άρθρο του με τίτλο : Γιατί οι Ελληνικές επιχειρήσεις φεύγουν για το εξωτερικό, αναφέρθηκε στα χαρακτηριστικά παραδείγματα της Coca-Cola Hellenic που έφυγε από το ελληνικό χρηματιστήριο για να εισαχθεί σε εκείνο του Λονδίνου το 2012, της ΦΑΓΕ που την ίδια χρονιά μετέφερε την έδρα της στο Λουξεμβούργο και του ομίλου Βιοχάλκο που μεταφέρθηκε στο Βέλγιο, το 2013.

Κερασάκι στη τούρτα του μη φιλικού προς τις επιχειρήσεις θεσμικό και φορολογικό περιβάλλον είναι το φαινόμενο της διαφθοράς που κοστίζει 14 δισ. ευρώ ετησίως στην Ελλάδα και αυξάνει το κόστος του επιχειρείν κατά 12%, σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσιάστηκαν σε πρόσφατη εκδήλωση της Διεθνούς Διαφάνειας – Ελλάς / παράρτημα Θεσσαλονίκης και του Πανεπιστήμιο Μακεδονίας. (Πηγή: ΑΜΠΕ, 16 Φεβρουαρίου 2015)

Τα παραπάνω συμπεράσματα αναφορικά με το μέγεθος της εκτιμώμενης Διαφθοράς στην χώρα μας αυτή απεικονίζεται στην τελευταία έκθεση του Οργανισμού για την Παγκόσμια Διαφάνεια (Transparency Ιnternational 2014) όπου η Ελλάδα μας κατέλαβε την θέση 69 επί συνόλου 174 χωρών ισοβαθμώντας με χώρες όπως η Ρουμανία, Βραζιλία, Σενεγάλη αλλά και το εξωτικό Βασίλειο της Σουαζιλάνδης.

(πηγή : https://www.transparency.org/cpi2014/results#myAnchor1 )

Σε συνέδριο του ΕΒΕΑ, (18/2/2013) ο γενικός επιθεωρητής Δημόσιας Διοίκησης ο κ. Λέανδρος Ρακιτζής μεταξύ άλλων ανέφερε ότι 8 χρόνια που είναι σε αυτή τη θέση έχει στείλει στη δικαιοσύνη 2.000 υποθέσεις εκ των οποίων όμως δεν έχει τελεσιδικήσει ούτε μία, ενώ απευθυνόμενος στους επιχειρηματίες σχολίασε ότι αντιλαμβάνεται πόσο δύσκολο είναι να σχεδιάσει κάποιος επένδυση στη χώρα μας καθώς η δικαιοσύνη μας αποδίδεται σε επτά στάδια για την ολοκλήρωση των οποίων απαιτούνται περίπου 10 χρόνια.

Η διαφθορά αποτελεί τροχοπέδη στην επιχειρηματικότητα, συμβάλει στην αποβιομηχάνιση της χώρας, συντηρεί τα επίπεδα της ανεργίας σε μη αποδεκτά επίπεδα, αφαιμάσσει τα ασφαλιστικά ταμεία από εισφορές και συντηρεί τη μαύρη τρύπα στα δημόσια οικονομικά της χώρας.

Η παραπάνω εικόνα μπορεί, κατά τη γνώμη μας να αντιστραφεί μέσα από την εφαρμογή ενός πλαισίου αρχών που η χώρα μας έχει ήδη δεσμευτεί να εφαρμόσει και αναφερόμαστε στο Οικουμενικό Σύμφωνο των Ηνωμένων Εθνών (United Nations Global Compact) που δημιουργήθηκε τον Ιούλιο του 2000. (βλ και: https://www.unglobalcompact.org/)

Με απλά λόγια “Το Οικουμενικό Σύμφωνο αποτελεί ένα πλαίσιο για τις επιχειρήσεις Ιδιωτικού και Δημόσιου τομέα που δεσμεύονται να ευθυγραμμίσουν τις λειτουργίες τους και τις στρατηγικές τους με 10 παγκόσμια αποδεκτές αρχές στους τομείς των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, των συνθηκών εργασίας, του περιβάλλοντος και της καταπολέμησης της διαφθοράς, στέρεες βάσεις για τη λειτουργία της Εταιρικής Κοινωνικής Ευθύνης από μέρους των επιχειρήσεων.

Σε συνέχεια των παραπάνω η υλοποίηση των αρχών του Οικουμενικού Σύμφωνου, μέσα στο καθεστώς της Εταιρικής Κοινωνικής Ευθύνης, προϋποθέτει:

Την αξιοποίηση των αρχών όχι ως ένα επιπρόσθετο αλλά ως συστατικό στοιχείο της εταιρικής στρατηγικής και της καθημερινής λειτουργίας της επιχείρησης δημόσιας ή ιδιωτικής.

Τη καθαρή δέσμευση υλοποίησης τους από τα ηγετικά στελέχη της επιχείρησης.

Την επικοινωνία των δεσμεύσεων μέσα σε όλον τον οργανισμό τόσο σε υψηλόβαθμα στελέχη όσο και στο προσωπικό, ώστε να διασφαλισθεί ευρεία υποστήριξη των αρχών.

'Ενα επιχειρηματικό περιβάλλον ανοικτό σε νέες ιδέες και στην καινοτομία.

Μετρήσιμους στόχους και ένα διαφανές σύστημα σε σχέση με την έκδοση απολογισμών ή αναφορών.

Την επιθυμία και ικανότητα για μάθηση και προσαρμογή.

Αφοσίωση σε πρακτικές και συγκεκριμένες δράσεις.

Επιθυμία για συνεργασία και διάλογο με τους συμμέτοχους της επιχείρησης

Αν κάνουμε μια αναγωγή των παραπάνω στη σημερινή Ελληνική επιχειρηματική πραγματικότητα (δημόσια και ιδιωτική) αλλά ακόμα και σε μη κερδοσκοπικούς οργανισμούς κοινωνικού ή άλλου χαρακτήρα θα διαπιστώσουμε πως η υιοθέτηση του προαναφερθέντος πλαισίου μπορεί να συμβάλλει στη λύση της τρέχουσας παθογένειας.

Οι επιχειρηματικοί οργανισμοί που θα υιοθετήσουν τις αρχές της Εταιρικής Κοινωνικής Ευθύνης μπορούν να προσβλέπουν σε μια σειρά από οφέλη όπως : μείωση κοστολογικής βάσης, καινοτομία επίτευξη ανταγωνιστικού πλεονεκτήματος, αναγνωσιμότητα, προσέλκυση στελεχών, ενδυνάμωση των ενεργειών Δημοσίων Σχέσεων, πρόσβαση σε φορολογικά κίνητρα κλπ

Επιπρόσθετα, η ύπαρξη Εταιρικής Κοινωνικής Ευθύνης οδηγεί σε προσέλκυση επενδυτών και κεφαλαίων ενώ για τις εισηγμένες στο Χρηματιστήριο εταιρίες την δυνατότητα συμμετοχής σε δείκτες όπως FTSE4Good Index Series, και MSCI Sustainability Indices.

Η μεθοδολογία του gap analysis (πού ήμαστε σήμερα, πού θέλουμε να φτάσουμε αύριο), η συγκριτική ανάλυση με τις υπάρχουσες βέλτιστες πρακτικές (best practices), η αξιοποίηση της ήδη υπάρχουσας συσσωρευμένης γνώσης, η αλληλεπίδραση με επαγγελματικές ενώσεις, μπορούν να μας βοηθήσουν στην εκπόνηση ενός πρώτου σχεδίου δράσης έστω και σαν άσκηση εργασίας.

Κατά τη γνώμη μας, δεν είναι μακριά η ώρα που ο προβληματισμός αναφορικά με Εταιρική Κοινωνική Ευθύνη θα αρχίσει να ενσωματώνεται στη κοινοτική και εθνική νομοθεσία και τότε όπως πάντα θα ….τρέχουμε να συμμορφωθούμε.

Ήδη η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έχει υιοθετήσει μια σειρά δράσεων (action agenda) για την περίοδο 2011-2014 σε ότι αφορά το πεδίο της Εταιρικής Κοινωνικής Ευθύνης ενώ η Γερμανία ήδη από το 2012 έχει εκπονήσει το Γερμανικό Κώδικα Αειφορίας (ΓΚΑ) μετά από τις Συστάσεις του Γερμανικού Συμβουλίου Αειφορικής Ανάπτυξης.

Συνοψίζοντας, η μεθοδολογία της Εταιρικής Κοινωνικής Ευθύνης μέσα σε ένα καθεστώς πρόληψης, αναγνώρισης και καταπολέμησης της διαφθοράς μπορεί κατά τη γνώμη μας να αποτελέσει το βασικό εργαλείο προσέλκυσης διατήρησης και ανάπτυξης βιώσιμων επιχειρηματικών δραστηριοτήτων.

Το όφελος δεν περιορίζεται μόνο στην απόδοση του προς επένδυση κεφαλαίου, αλλά επεκτείνεται στη αξιοποίηση και ανάπτυξη του εγχώριου ανθρώπινου δυναμικού και ταυτόχρονα να συμβάλει στη προστασία και ανάδειξη του φυσικού περιβάλλοντος του τόπου μας.

Ο Δημήτρης Κατσαρέλλος Αποφοίτησε από την Ανώτατη Σχολή Οικονομικών και Εμπορικών Επιστημών (ΑΣΟΕΕ) με Ειδίκευση στη Λογιστική & Χρηματοδότηση Επιχειρήσεων και είναι κάτοχος μεταπτυχιακού τίτλου στη Διοίκηση επιχειρήσεων με ειδίκευση τη Χρηματοοικονομική από το University of Stirling, UK.