2009-04-15

Ανακοίνωση από την Ένωση Κεντρώων

By Γραφείο Τύπου

Από όλα τα ΜΜΕ καλλιεργείται κλίμα έντασης και πόλωσης. Σκοπός όλων είναι να συσπειρωθούν οι ψηφοφόροι του ΠΑΣΟΚ και της Νέας Δημοκρατίας και να εξοντωθούν κόμματα όπως η ΕΝΩΣΗ ΚΕΝΤΡΩΩΝ, που αγωνίζονται να φέρουν δημοκρατία, ηθική, διαφάνεια, ισοπολιτεία και προστασία των οικολογικών αξιών. Σημεία τριβής, η υπόθεση Παυλίδη, το Βατοπέδι, τα Ομόλογα και μέσο άσκησης ψυχολογικής βίας επί του εκλογικού σώματος οι στημένες δημοσκοπήσεις οι οποίες διαφημίζονται με στόμφο, ώστε να μανιπουλάρουν και να παγιδεύσουν τον κόσμο.

Όμως θυμίζουμε σε όλους τους εκλογομάγειρες και τους χαλκευτές της λαϊκής κυριαρχίας, ότι φρόντισαν από κοινού ΠΑΣΟΚ και Νέα Δημοκρατία, η διάλυση της βουλής να σημαίνει και παραγραφή όλων των αδικημάτων. Συνεπώς, να μην καυγαδίζουν γύρω από το ποιός φταίει και ποιός έκλεψε τα περισσότερα, αφού και τα δύο λεγόμενα κόμματα εξουσίας έχουν προαποφασίσει να μην τιμωρείται κανείς σε αυτή τη χώρα, όσο μεγάλο έγκλημα και αν έχει κάνει.

Μην κοροϊδεύουν λοιπόν τον κόσμο. Άλλωστε μόνο η υπόθεση SIEMENS είναι αρκετή για να γίνει νομική διάλυση τόσον του ΠΑΣΟΚ, όσο και της Νέας Δημοκρατίας. Στη δικογραφία στη Γερμανία ομολογείται από κορυφαίο στέλεχος της εταιρείας, ότι μεταξύ 1999 και 2005 δόθηκαν στα δύο μεγάλα κόμματα στην Ελλάδα ποσά που υπερβαίνουν τα 140 εκατομμύρια Ευρώ.

Αυτό σημαίνει ότι μπήκαν στα ταμεία των δύο κομμάτων χρήματα περισσότερα κατά 280 φορές εκείνων που κατηγορείται ότι εισέπραξε ο Τσουκάτος. Επειδή όλα αυτά τα χρήματα πέρασαν μαύρα ( χωρίς να αναγράφονται στα επίσημα λογιστικά βιβλία των κομμάτων )και επειδή εύκολα εικάζει κανείς, ότι η ίδια μέθοδος χρησιμοποιήθηκε από τα δύο αυτά κόμματα και σε πολλές άλλες υποθέσεις (μίζες δημοσίων έργων, λαδώματα κρατικών προμηθειών, οπλικά συστήματα, νοσοκομειακός εξοπλισμός κ.λ.π), εξάγεται το συμπέρασμα ότι στην Ελλάδα δεν υπήρχε νομιμότητα, η λαϊκή κυριαρχία έχει γίνει <<κουρελού>> και η δικαιοσύνη όφειλε να διατάξει τη νομική διάλυση των δύο αυτών κομμάτων.

Συζητούν λοιπόν στα ΜΜΕ για επιμέρους σκάνδαλα, ενώ η όλη πολιτική ζωή έχει γίνει ένα ατελείωτο και ατιμώρητο σκάνδαλο.

Το ΠΑΣΟΚ έχει το θράσος να ισχυρίζεται ότι διαφέρει από τη Νέα Δημοκρατία. Λυπούμαστε, αλλά δεν βλέπουμε καμιά διαφορά. Στον εκλογικό νόμο ΠΑΣΟΚ και Νέα Δημοκρατία είναι συνεταιράκια, στηρίζουν την ενισχυμένη για να μένουν με το ζόρι στην εξουσία, διαλαλώντας ότι η απλή αναλογική θα φέρει αστάθεια και ακυβερνησία. Τώρα την κουτάλα της εξουσίας την αποκαλούν… σταθερότητα.

Στην υπόθεση της κλεψιάς του 1999 στο χρηματιστήριο και το ΠΑΣΟΚ και η Νέα Δημοκρατία αγνοούν ποιοί έφαγαν τα λεφτά του κοσμάκη. Βλέπετε οι διαπλεκόμενοι καναλάρχες (γιατί αυτοί κυρίως έφαγαν τα λεφτά του κόσμου) είναι μισοί του ΠΑΣΟΚ, και μισοί της Νέας Δημοκρατίας και έτσι πατσίζουμε.

Στα ιδιωτικά πανεπιστήμια είπε πρώτος ο Γιώργος Παπανδρέου ναί και σίγουρα τρίζουν στον τάφο τους τα κόκκαλα του παππού του, αείμνηστου γέρου της δημοκρατίας, συνέταιροι λοιπόν και στην επιχείρηση απαξίωσης των κρατικών πανεπιστημίων και ακύρωσης του δημόσιου χαρακτήρα της παιδείας.

Τα ιδιωτικά νοσοκομεία το ΠΑΣΟΚ φρόντισε να τα βάλει στο χρηματιστήριο. Έτσι μπήκε στο τζόγο και η υγεία και άρχισε η απαξίωση και της δημόσιας υγείας.

Όταν θέλησε ο Γιώργος Παπανδρέου να κάνει ανοίγματα και να προσεγγίσει προσωπικότητες της πολιτικής επέλεξε τον Στέφανο Μάνο και τον Ανδρέα Ανδριανόπουλο ( εκπροσώπους της άκρατης ελεύθερης αγοράς), όπως ο κ. Σημίτης είχε διαλέξει τον Κοντογιαννόπουλο. Αυτά και μόνο φανερώνουν, πώς στο ΠΑΣΟΚ αντιλαμβάνονται την έννοια της δημοκρατίας και ποιούς προσανατολισμούς έχουν. Στα σκάνδαλα δίπλα στη δεξιά, στις πολιτικές επιλογές πιο δεξιοί από τους δεξιούς. Κυκλοφορούν τώρα στο ΠΑΣΟΚ και διαδίδουν ότι η ΕΝΩΣΗ ΚΕΝΤΡΩΩΝ τους κόβει ψήφους. Φαίνεται θεωρούν ότι είναι ιδιοκτήτες της ψήφου οι κύριοι.

Παρά τα ταπεινά και λιγοστά υλικά μέσα που διαθέτει η ΕΝΩΣΗ ΚΕΝΤΡΩΩΝ θα δώσουμε τη μάχη της 7ης Ιουνίου με σθένος και αποφασιστικότητα. Θέλουμε ένα καλό ποσοστό και θέλουμε να πάρουν το μάθημά τους οι φίλοι μας στο ΠΑΣΟΚ. Την αυτοδυναμία να την ξεχάσουν για πάντα και να αντιληφθούν ότι ο χώρος του κέντρου γυρίζει αυτοτελώς στην κεντρική πολιτική σκηνή.